Het Zuiden is inmiddels al in de derde week van de basisschoolvakantie ondergedompeld. Ik merk er hier nog niks van, al zijn de foyers oorverdovend leeg. In huis zijn de kantoren bezet, er wordt druk getikt en getelefoneerd. Elke dag melden zich al vroeg in de ochtend timmermannen, installateurs en andere robuuste ambachtslieden. Die schroeven stoelen los, onderhouden de hijsinstallatie in de toneeltoren en zagen luchtfilters in de vloer van de concertzaal. Aan de balie is het inderdaad rustig, al zijn onze dames en heren nog aan het bijkomen van de administratieve klus rondom het verlagen van de BTW. Omdat u als klant ook bij ons centraal staat hebben we maar liefst 65.000 kaartjes met 19% uitgeboekt en opnieuw aan u verkocht met 6%. Daar merkte u zelf gelukkig niets van, lees het maar in de brief die als presentje op de deurmat valt. Ik vertrouw er op dat u dit financiële voordeeltje omzet in extra theaterervaringen het komende seizoen. Dat is voor ons beiden beter.
Het nieuwe seizoen is weer vol van beloften, we hebben de brochure er met plezier mee gevuld. Als je verder kijkt in de tijd zie je dat de culturele hemel niet alleen gevuld is met schapenwolkjes. Zojuist las ik de aanvulling op het advies van de Raad voor Cultuur waarin werd ingegaan op de aanvragen van ons huisgezelschap Het Zuidelijk Toneel en van Danshuis Station Zuid. Partijen die een belangrijke rol spelen in Brabant en Limburg, met een nadruk op Tilburg. De bezwaren die zij (en wij als gezamenlijke theaters) inbrachten tegen het eerste advies aan onze staatssecretaris werden van tafel geveegd. En aangezien Zijlstra zich zelf onthoudt van enige inhoudelijke verdieping is daarmee de verkleining van het toneelgezelschap en de opheffing van de dansvoorziening een feit. Tenzij onze volksvertegenwoordiging daar dit najaar anders over denkt, al heb ik daar eerlijk gezegd weinig vertrouwen in.
Ik treur niet over zaken die ik niet kan beïnvloeden. Als een nieuwe werkelijkheid ontstaat, gaan we daarmee aan de slag. Samen met Het Zuidelijk Toneel denken we na welke producties mogelijk zijn vanaf 2013. Welke nieuwe weg kan worden ingeslagen op de zoektocht van regisseur Rümke naar een nieuwe theatervorm met toneel, dans, muziek en spektakel. Omdat ik geloof dat het perspectief biedt op voorstellingen die we nog niet eerder zagen, die onze verwachtingen overtreffen. En binnen Tilburg Dansstad bezinnen we ons op de vraag hoe we de gloednieuwe dansplek aan de Ringbaan kunnen behouden. Zodat jonge dansmakers ook zonder structurele steun van het Rijk in deze stad voet aan de grond houden. Dat vraagt de nodige creativiteit. Niet alleen van de makers, ook van de mensen die geloven dat cultuur goed is voor Tilburg en de Tilburgers.
Het is het doodgeknuffelde credo van Youp. Elke dag is de eerste van de rest van je leven. Toch is vandaag ook de laatste dag, de dag voor de vakantie. Terwijl hier voor de deur lantarenpalen worden verwijderd, stroompunten aangelegd, attracties opgebouwd en terrassen overkapt ga ik mijn koffers pakken. Als nieuwe Tilburger ga ik de grootste kermis van het land missen. Shame on me. De boog kan niet altijd gespannen zijn. Even naar een plek waar de zon gegarandeerd schijnt, waar de telefoon zwijgt en de mailbox onbereikbaar is. Ik zie u graag, maar nu even niet.
woensdag 18 juli 2012
maandag 18 juni 2012
Geachte staatssecretaris,
Hierbij laten wij u weten het niet eens te zijn met
het advies van de Raad voor Cultuur over Het Zuidelijk Toneel. Wij vragen u dan
ook dringend het advies niet over te nemen.
Het advies schiet volgens ons op een aantal belangrijke punten tekort. Om te beginnen heeft u aangegeven dat u het belangrijk vindt dat er over de beleidsplannen van de gezelschappen nauw overleg plaatsvindt met de huistheaters. Wij kunnen u laten weten dat het beleidsplan van Het Zuidelijk Toneel in nauwe samenspraak met ons tot stand is gekomen. Wij geloven in een krachtig, zelfverzekerd, eigenwijs en publieksgericht Zuidelijk Toneel. We hebben uw uitgangspunten de afgelopen jaren op basis van een convenant enthousiast in de praktijk gebracht. Dit samenwerkingsverband noemen wij Expeditie Zuid. Deze theaters beschouwen het Zuidelijk Toneel als huisgezelschap. Samen met het gezelschap hebben we de afgelopen jaren gewerkt aan het publieksbereik voor de voorstellingen in ons huis en aan spannende projecten in wijken en binnensteden.
Het valt ons op dat de pijlen van de Raad zich voornamelijk op het Theaterspektakel richten. Dat vinden wij vreemd, vooral omdat er tot nu toe slechts twee Theaterspektakels zijn geweest. Te weinig om daar nu definitieve oordelen over te geven, zeker omdat het bijna het uitvinden van een nieuw genre is. Als theaters geloven wij in het Theaterspektakel en ondersteunen we de gewaagde zoektocht naar vorm, inhoud en artistieke kwaliteit. Wij beschouwen het als een waardevolle aanvulling op het totale toneelaanbod. Wij vinden bovendien dat je dit experiment niet louter moet beoordelen op de traditionele kwaliteitseisen van het repertoiretoneel. In dat genre zijn er nauwelijks initiatieven om bewust een groter, breder en jonger publiek op te zoeken. Jammer, want wij vinden dat zeer noodzakelijk. Het advies van de Raad voor Cultuur had hier zeker rekening mee moeten houden, juist omdat het Theaterspektakel een interessante ontmoeting is tussen diverse disciplines. Het is voor ons ongekend dat een toneelvoorstelling een week lang in een grote zaal staat met een bezetting van 80%.
Een andere belangrijke omissie in het advies betreft de regionale werking. De afgelopen acht jaar heeft het gezelschap een overtuigende rol gespeeld in het toneelklimaat in het zuiden. Het Zuidelijk Toneel heeft de intenties van de Basisinfrastructuur zeer serieus genomen en is een cruciale rol gaan spelen binnen de zuidelijke culturele infrastructuur. Zo heeft Het Zuidelijk Toneel een festival voor onze steden opgezet, HartsTocht geheten, is het nauw gaan samenwerken met amateurs en is het met diverse partijen in de steden samenwerkingsverbanden aangegaan, zoals met het onderwijs en de museale wereld.
Over dit alles zegt het advies van de Raad helemaal niets. Een afgewogen advies is hierdoor, volgens ons, niet mogelijk. Wanneer u het advies van de Raad voor Cultuur volgt tast u niet alleen een gezelschap aan, maar vooral ook de missie van de theaters in Brabant en Limburg. Wij werken samen aan het bereiken van een groot en breed publiek in een tijd waarin cultuurparticipatie relevanter lijkt dan ooit. De steun van een eigen, sterk, levendig en toegewijd theatergezelschap is daarin cruciaal.
Rob van Steen, namens de schouwburgen in Eindhoven, ‘s-Hertogenbosch, Heerlen, Roosendaal en Tilburg verenigd in Expeditie Zuid.
Het advies schiet volgens ons op een aantal belangrijke punten tekort. Om te beginnen heeft u aangegeven dat u het belangrijk vindt dat er over de beleidsplannen van de gezelschappen nauw overleg plaatsvindt met de huistheaters. Wij kunnen u laten weten dat het beleidsplan van Het Zuidelijk Toneel in nauwe samenspraak met ons tot stand is gekomen. Wij geloven in een krachtig, zelfverzekerd, eigenwijs en publieksgericht Zuidelijk Toneel. We hebben uw uitgangspunten de afgelopen jaren op basis van een convenant enthousiast in de praktijk gebracht. Dit samenwerkingsverband noemen wij Expeditie Zuid. Deze theaters beschouwen het Zuidelijk Toneel als huisgezelschap. Samen met het gezelschap hebben we de afgelopen jaren gewerkt aan het publieksbereik voor de voorstellingen in ons huis en aan spannende projecten in wijken en binnensteden.
Het valt ons op dat de pijlen van de Raad zich voornamelijk op het Theaterspektakel richten. Dat vinden wij vreemd, vooral omdat er tot nu toe slechts twee Theaterspektakels zijn geweest. Te weinig om daar nu definitieve oordelen over te geven, zeker omdat het bijna het uitvinden van een nieuw genre is. Als theaters geloven wij in het Theaterspektakel en ondersteunen we de gewaagde zoektocht naar vorm, inhoud en artistieke kwaliteit. Wij beschouwen het als een waardevolle aanvulling op het totale toneelaanbod. Wij vinden bovendien dat je dit experiment niet louter moet beoordelen op de traditionele kwaliteitseisen van het repertoiretoneel. In dat genre zijn er nauwelijks initiatieven om bewust een groter, breder en jonger publiek op te zoeken. Jammer, want wij vinden dat zeer noodzakelijk. Het advies van de Raad voor Cultuur had hier zeker rekening mee moeten houden, juist omdat het Theaterspektakel een interessante ontmoeting is tussen diverse disciplines. Het is voor ons ongekend dat een toneelvoorstelling een week lang in een grote zaal staat met een bezetting van 80%.
Een andere belangrijke omissie in het advies betreft de regionale werking. De afgelopen acht jaar heeft het gezelschap een overtuigende rol gespeeld in het toneelklimaat in het zuiden. Het Zuidelijk Toneel heeft de intenties van de Basisinfrastructuur zeer serieus genomen en is een cruciale rol gaan spelen binnen de zuidelijke culturele infrastructuur. Zo heeft Het Zuidelijk Toneel een festival voor onze steden opgezet, HartsTocht geheten, is het nauw gaan samenwerken met amateurs en is het met diverse partijen in de steden samenwerkingsverbanden aangegaan, zoals met het onderwijs en de museale wereld.
Over dit alles zegt het advies van de Raad helemaal niets. Een afgewogen advies is hierdoor, volgens ons, niet mogelijk. Wanneer u het advies van de Raad voor Cultuur volgt tast u niet alleen een gezelschap aan, maar vooral ook de missie van de theaters in Brabant en Limburg. Wij werken samen aan het bereiken van een groot en breed publiek in een tijd waarin cultuurparticipatie relevanter lijkt dan ooit. De steun van een eigen, sterk, levendig en toegewijd theatergezelschap is daarin cruciaal.
Rob van Steen, namens de schouwburgen in Eindhoven, ‘s-Hertogenbosch, Heerlen, Roosendaal en Tilburg verenigd in Expeditie Zuid.
woensdag 30 mei 2012
Handjes vast
Plots realiseerde ik me dat het zo’n tijd geleden is dat ik
een blog heb gepost. Blijkbaar te druk in de weer met alle turbulente
ontwikkelingen in huis, in de stad en in het land. Te druk met het lanceren van
een nieuw seizoen, te druk met het maken van nieuwe plannen, te weinig tijd
voor reflectie. En alles met ‘te’ er voor is niet in orde. Tenminste, dat heb ik
ook maar van horen zeggen.
Soms komt het er op aan dat je elkaar weet te vinden. Dat je samen daadkrachtig optreedt en inspeelt op de zaken die op je pad komen. Binnen deze tijd is dat in de podiumkunsten actueler dan ooit. Toch wil het niet altijd lukken. We zijn deels uiteengeslagen door negatieve adviezen van de Raad voor Cultuur, dat klopt. Maar zo’n meevaller als de BTW-verlaging wisten we als branche naar het publiek de laatste weken jammer genoeg slecht te verkopen. Terwijl het natuurlijk helemaal top is. Iedereen weet namelijk echt wel dat de prijs een cruciale factor is bij de beslissing om naar het theater te gaan. Zeker in de tijden dat de bomen niet meer tot in de hemel groeien.
Dus nu het besluit uit het lente-akkoord gisteren is bekrachtigd en duidelijk is dat de BTW per 1 juli van 19% terug gaat naar 6% mogen we juichen. En gaan we als theaters en producenten de prijzen voor onze klanten omlaag brengen. Ja toch? U heeft als publiek immers de maling aan de afspraken tussen podia en artiesten, u wil gewoon een mooie voorstelling zien. En als de BTW omlaag gaat en u heeft toevallig al een kaartje gekocht, dan krijgt u natuurlijk gewoon uw geld terug. Dus pleit ik ervoor dat we daarin samen optrekken. Klap erop, deal.
Ook binnen Theaters Tilburg hebben we elkaar meer dan ooit nodig. We zijn namelijk met de uitvoering van sterke plannen bezig voor de toekomst. En dan is het wel van belang dat we daar hetzelfde over denken. Of dat we ons in elk geval gezamenlijk achter hetzelfde idee scharen en er eensgezind aan werken. Om te beginnen met de mensen die leiding geven binnen ons prachtige bedrijf natuurlijk. Dus brengen we morgenvroeg een ochtendje door op de hei. Om elkaar eens goed aan te kijken en helder te krijgen waar we samen voor gaan. Om er voor te zorgen dat we aan het begin van het nieuwe seizoen niet alleen een sprongetje hebben gemaakt in de tijd, maar ook in het aanbod dat we voor u in petto hebben. U gaat het meemaken.
En thuis? Daar is het niet minder spannend. De dozen zijn gearriveerd, de spullen worden gepakt. Eind volgende maand wonen we in deze bruisende stad. Een kleine stap voor een man, een gigantische sprong voor mijn kleine meisjes. Dus we houden de handjes vast en gaan ervoor, een ravijn overbrug je niet in twee huppelpasjes. In september kijken we glimlachend terug. Naar dat gedoe met die BTW, naar gezwoeg op fraaie plannen en naar dozen vol huisraad. En kijken we reikhalzend uit, naar weer een nieuw seizoen vol culturele hoogtepunten.
Soms komt het er op aan dat je elkaar weet te vinden. Dat je samen daadkrachtig optreedt en inspeelt op de zaken die op je pad komen. Binnen deze tijd is dat in de podiumkunsten actueler dan ooit. Toch wil het niet altijd lukken. We zijn deels uiteengeslagen door negatieve adviezen van de Raad voor Cultuur, dat klopt. Maar zo’n meevaller als de BTW-verlaging wisten we als branche naar het publiek de laatste weken jammer genoeg slecht te verkopen. Terwijl het natuurlijk helemaal top is. Iedereen weet namelijk echt wel dat de prijs een cruciale factor is bij de beslissing om naar het theater te gaan. Zeker in de tijden dat de bomen niet meer tot in de hemel groeien.
Dus nu het besluit uit het lente-akkoord gisteren is bekrachtigd en duidelijk is dat de BTW per 1 juli van 19% terug gaat naar 6% mogen we juichen. En gaan we als theaters en producenten de prijzen voor onze klanten omlaag brengen. Ja toch? U heeft als publiek immers de maling aan de afspraken tussen podia en artiesten, u wil gewoon een mooie voorstelling zien. En als de BTW omlaag gaat en u heeft toevallig al een kaartje gekocht, dan krijgt u natuurlijk gewoon uw geld terug. Dus pleit ik ervoor dat we daarin samen optrekken. Klap erop, deal.
Ook binnen Theaters Tilburg hebben we elkaar meer dan ooit nodig. We zijn namelijk met de uitvoering van sterke plannen bezig voor de toekomst. En dan is het wel van belang dat we daar hetzelfde over denken. Of dat we ons in elk geval gezamenlijk achter hetzelfde idee scharen en er eensgezind aan werken. Om te beginnen met de mensen die leiding geven binnen ons prachtige bedrijf natuurlijk. Dus brengen we morgenvroeg een ochtendje door op de hei. Om elkaar eens goed aan te kijken en helder te krijgen waar we samen voor gaan. Om er voor te zorgen dat we aan het begin van het nieuwe seizoen niet alleen een sprongetje hebben gemaakt in de tijd, maar ook in het aanbod dat we voor u in petto hebben. U gaat het meemaken.
En thuis? Daar is het niet minder spannend. De dozen zijn gearriveerd, de spullen worden gepakt. Eind volgende maand wonen we in deze bruisende stad. Een kleine stap voor een man, een gigantische sprong voor mijn kleine meisjes. Dus we houden de handjes vast en gaan ervoor, een ravijn overbrug je niet in twee huppelpasjes. In september kijken we glimlachend terug. Naar dat gedoe met die BTW, naar gezwoeg op fraaie plannen en naar dozen vol huisraad. En kijken we reikhalzend uit, naar weer een nieuw seizoen vol culturele hoogtepunten.
Abonneren op:
Posts (Atom)