Altijd feest

Deze weken stroomt ons huis over van jong talent. De afstudeerders van Fontys Hogeschool voor de Kunsten hebben vrijwel alle podia in stad en regio veroverd, dus ook die van Theaters Tilburg. Zo was ik afgelopen week bij de voorstelling ‘Company’  van de musicalopleiding. Een erg fraai en niet eenvoudig stuk van Sondheim. Elke student kreeg de kans te laten zien dat het einddiploma niet onterecht is verdiend. Ik weet niet of het waar is, zo lang draai ik nu ook weer niet mee in Tilburg, maar ik geloof dat het een erg sterke lichting is dit schooljaar.

De hele maand juni is de concertzaal ingenomen door de afstudeerders van de afdeling circus. Ik ben  erg trots op de mogelijkheden die deze zaal biedt en op onze technici die dit allemaal maar mogelijk maken. Het podium was vergroot en technisch uitgebreid met alles wat je voor het ‘nieuwe circus’  nodig hebt. En dus zwaaiden er bij de voorstellingen dit weekend meisjes hoog aan de trapeze, klom een behendige acrobaat langs een paal omhoog en vlogen de diabolo’s door de lucht. Ik vertrouw er maar op dat de dames en heren hun weg gaan vinden in de internationale circuswereld. Dat moet lukken, de groep is dit najaar al geboekt bij het sympathieke Brabantse circusfestival Circo Circolo.

Festivals, daar zeg je me wat. Al vanaf eind april is het elk weekend feest in deze stad. De parken en pleinen worden gevuld met een aaneensluitende reeks van met zon en bier overgoten festivals en festiviteiten. Er wordt me wel eens gevraagd waarom er geen zomerprogrammering is op onze podia. Nou daarom dus. In de zomer willen we met z’n allen buiten zijn, niet binnen. Dus leg ik het met ons rood pluche toch zeker zo’n tweeëneenhalve maand  af tegen de drassige velden van de popfestivals en de houten bankjes van  Mundial, De Parade of Theaterfestival Boulevard. En tegen de victorie van Oranje in Zuid-Amerika natuurlijk.

Dat is op zich niet erg. Dan hebben we hier de kans om al die overuren van onze medewerkers te compenseren en wat zaken op te knappen en te veranderen. Elke zomer zijn we druk in de weer met onderhoud en vervanging. Zo werkten we bijvoorbeeld in de vorige zomers aan de inrichting van de concertzaal en de foyers. En is dit jaar restaurant Lucebert aan de beurt. Dat was ook wel weer eens toe aan een likje verf en een deels nieuwe inrichting. We werken hiervoor samen met Osiris Hertman. Deze internationaal gerenommeerde Nederlandse ontwerper is de uitdaging aangegaan om, op basis van de bestaande inrichting, te komen tot een totaalconcept voor een restaurant waar het prettig vertoeven is.

Natuurlijk koesteren we de sterke kanten van ons restaurant. In september kan u weer rekenen op de topkwaliteit van de keuken en ons gastvrije personeel. De entourage zal dan wat hedendaagser en vooral wat opener, wat transparanter zijn geworden. We kwamen er namelijk achter dat een deel van onze gasten geen idee had dat je zo goed kan eten in de schouwburg. Blijkbaar weet niet iedereen waar Lucebert is en waar het voor staat, dus zullen we dit deel van ons bedrijf eens wat meer in de spotlights zetten. Inclusief onze kok Tom Biessen natuurlijk, want uiteindelijk bieden we toch een podium aan zijn culinaire talenten. Het zijn de kookkunsten van hem en zijn team die de perfecte start vormen van een hoogwaardig onbezorgd avondje uit.

Wat dat betreft is het altijd bal, zelfs als we gesloten zijn. Je hoeft je in Tilburg nooit te vervelen, sterker nog, daar is eigenlijk geen tijd voor. Want voor je het weet is het weer Tilburgse Kermis, Incubate of Brabant Open Air. Dus eerlijk gezegd zie ik wel uit naar die paar weken in het jaar dat ik niet in een theater- of concertzaal zit. Even geen feest, om daarna weer met vol enthousiasme aan de slag te gaan. Ik wens u een fijne zomer.

Het straathondje van Brabant

“Ik vind het eigenlijk niet zo erg dat Tilburg het straathondje is van Brabant. Het is niet het mooiste hondje, maar wel het leukste.” Sommige spreuken kunnen zo op een tegeltje. Er zijn mensen die erin grossieren. Deze uitspraak is van Marc-Marie Huijbregts. Ik overviel hem een beetje met mijn verzoek om me te helpen met een filmpje voor culturele hoofdstad. Want eerlijk gezegd had hij daar nog nooit over nagedacht. Terwijl wij er hier en in de andere Brabantse steden toch redelijk druk mee in de weer zijn de afgelopen tijd. Het zogenaamde ‘bidbook’ was een eerste zichtbaar resultaat. Dat boek met projecten in en om Eindhoven steekt knap in elkaar, we hebben er in de strijd om de titel toch maar mooi Utrecht en Den Haag mee verslagen. Nu verder voor de hoofdprijs.

Maar goed, die Marc-Marie. Hij was een paar weken terug toch in huis dus mocht ik hem wel een paar vragen stellen. Dat deed ik voor een filmpje dat een beeld schetst van de positie van Tilburg in dat hele selectietraject. Met antwoorden op vragen die gewone mensen zichzelf stellen over dit onderwerp. Hoe dat dan werkt zo’n culturele hoofdstad. En wat je er eigenlijk aan hebt als regio. Of het niet oneerlijk is dat Eindhoven in die hele competitie dan voorop mag lopen. Hoe we daar nu dan al mee bezig zijn, terwijl het pas over vijf jaar zover is. We hebben er de mensen voor gesproken die nu al aan het oefenen zijn, de organisatoren van de zogenaamde opmaatprojecten.

Vorige week kwam Rob van Gijzel naar de Studio om samen met leden van de Tilburgse gemeenteraad van gedachten te wisselen over de plannen voor culturele hoofdstad. We draaiden de trailer en ik mocht een kort gesprekje doen met Matthijs Rümke. Dit keer trad hij op in de rol van artistiek adviseur van het projectbureau culturele hoofdstad. Hij is gelukkig weer aan de beterende hand, die Matthijs, en hij wist met enthousiasme een perspectief op de gezamenlijke toekomst te schetsen. Vervolgens kwamen natuurlijk de kritische vragen. Die Eindhovense burgemeester was niet voor niets naast onze eigen burgervader Noordanus en wethouder Frenk gaan zitten.

De kern van het vraagstuk zit ‘m natuurlijk in de verhouding tussen die steden. Hoe loyaal kan de ene stad zijn aan de andere. Wat heb je voor elkaar over? Want het spreekt voor zich dat Eindhoven het meest profiteert van die Europese titel. Toch kan dat het probleem niet zijn. Het wil immers niet zeggen dat niet de hele regio er beter van wordt. Dat die titel bijdraagt aan de verschuiving van de balans binnen Nederland. Dat deze regio nu eenmaal steeds creatiever en innovatiever lijkt te worden en dat we daar allemaal een beetje vrolijker van worden. Dat wist die mijnheer Van Gijzel allemaal heel oprecht en knap te verwoorden. Notoire sceptici konden hun sympathie voor deze man met een missie niet verhullen.

Het blijft nog even spannend, al weet de jury het natuurlijk al lang. Op 6 september 2013 weten wij het ook. Meteen daarna zullen de discussies over de verdeling van die honderdveertig miljoen de kop opsteken. Binnenshuis natuurlijk, niet op straat. Want daar zei Marc-Marie ook nog iets fraais over, al kwam dat niet in ons promofilmpje. ”Het is met die Brabantse steden net als bij ons moeder thuis. Achter de voordeur slaan we mekaar de kop in, maar buiten niet, daar staan we voor mekaar in. Waag het eens een vinger uit te steken naar mijn zus, ik sla oe op oew bakkes.” Blijkbaar maakt het niet uit of dat zusje de knapste is, of de lelijkste. Verbroedering overstijgt schoonheid, dat komt in het geval van Tilburg toch maar mooi uit.

Het filmpje vind je op www.2018eindhoven.eu en natuurlijk ook via de link hier.

1967Eindhoven | Brabant

Het moet jaren geleden zijn dat ik door de Eindhovense binnenstad dwaalde, tot afgelopen zaterdag. Met duizenden drongen we ons door de straten en liepen we over industriële terreinen waar je nog niet zo lang geleden een pasje moest tonen om er te mogen zijn. Glow is wel even andere koek dan de lichtjesroute die ik me herinnerde. Toch wel knap om zo’n massa mensen op de been te krijgen voor zoiets abstracts. Kunst brengt je in beweging, dat blijkt maar weer.

Enkele weken daarvoor was ik bij de presentatie van het bidbook. U weet het, Eindhoven wil samen met vier grote steden in Brabant in 2018 de titel culturele hoofdstad verwerven. Om dat voor elkaar te krijgen is hard gewerkt om veel hoogwaardige projecten te bedenken en verbeelden. Die werden in een flits gepresenteerd in het Klokgebouw op Strijp S. Een show in een fraaie omgeving, strak vormgegeven en goed in elkaar gezet.

De burgemeester van de lichtstad maakte daarbij de meeste indruk op me. Toen hij begon met het Eindhoven uit de middeleeuwen vreesde ik een saaie monoloog, toch werd ik al gauw meegenomen in een verhaal van een kleine stad die een paar forse tegenslagen overwon. Die Rob van Gijzel is een goede verteller, maar er is meer. Een beetje ‘Ich bin ein Berliner’, maar dan anders, op z’n Eindhovens. Ik ben er geboren, ik groeide er op, ik ging er naar de universiteit, ik woonde op kamers in de straatjes waar zich zaterdag die mensendrommen doorheen persten. Ik voelde me trots.

Toch zat het me ook dwars, die nostalgie, dat sentiment. Want waar blijft het verhaal over Tilburg? Wij doen immers ook mee in die culturele hoofdstad. Dat is tenminste wel de bedoeling, elke Tilburger draagt tenslotte €50 bij als het hele feestje doorgaat. Achteraf begreep ik het wel. Een regio mag zich niet kandidaat stellen, dat mag alleen een stad doen. Dus draaide in die presentatie van het bidbook alles om Eindhoven, of sterker nog, om Strijp S. Die onzekerheid over de verkiezing duurt nog minstens een jaar. Dus gaan we in de tussentijd wat anders doen.

Misschien heeft u het nog niet gemerkt. Ook in Tilburg hebben we vijf zogenaamde ‘proeftuinen’. Vijf projecten als opmaat naar 2018. Die draaien om de podiumkunsten, aan mij de eer om dat alles zo’n beetje te coördineren. Noblesse oblige, je bent podium van de stad, of je bent het niet. Want in 2013 krijgt u circus in de wijken en een bijzondere kermis in de spoorzone, wereldse muziek en kunst tijdens Incubate en Mundial en, last but not least, vestigt de Chinese Ambassade van de stad Changzou zich een week in de NWE Vorst. Als oefening op wat komen gaat. Want die culturele hoofdstad 2018 gaat niet aan Brabant voorbij, gelooft u mij. In 2018 ben ik erbij.

Kijk ook eens op de website www.2018eindhoven.eu