zondag 29 januari 2017

Visioenen voor vier seizoenen

Het is goed om zo af en toe eens stil te staan bij de toekomst. Om eens na te denken waar je nu eigenlijk allemaal mee bezig bent en waartoe dat leidt. Ook binnen Theaters Tilburg doen we dat. Omdat het fijn is om heldere doelen voor ogen te hebben, en ook omdat we graag concrete afspraken willen maken met de partijen waar we in deze stad mee werken. Vandaar dat we eind vorig jaar een nieuwe toekomstvisie hebben geschreven.

In de toekomstvisie ‘ik zie je: hier, nu en straks’ spreken we ons uit waar we voor gaan en waar we voor staan. Zodat we samen met anderen in stad en land kunnen blijven werken aan datgene wat ons drijft. Dat we van betekenis willen zijn voor de bewoners en bezoekers in Tilburg en Midden-Brabant. En dat we ons met hen verbinden door schoonheid, inspiratie en verdieping te bieden met relevante voorstellingen, concerten en projecten.

Veel van de doelstellingen die we vier jaar geleden formuleerden hebben we gerealiseerd, al blijft een groot deel de komende jaren relevant. Het zou vreemd zijn als we daar nu plots anders over denken, sterker nog, we ambiëren meer dan ooit een grootstedelijke, levendige, culturele ontmoetingsplek te zijn midden in Tilburg. We hebben een consistente visie ontwikkeld op onze publieke opdracht en positie. Al dwingen de ontwikkelingen in stad, land en wereld ons ertoe om continu scherp te blijven, om ons steeds weer de vraag te stellen of we als organisatie wel goed bezig zijn. En om onszelf als podium van de stad steeds weer door te ontwikkelen .

Natuurlijk gaan we er in de eerste plaats voor zorgen dat we onze vooraanstaande positie voor artiesten, gasten, bedrijven en de stad verder versterken. In de turbulente wereld waarin we leven is dat al een hele uitdaging. Daarbovenop streven we ernaar om
1) cultureel aanbod meer in samenspraak met het publiek te programmeren,
2) een breder en jonger publiek aan ons te binden,
3) samen met partners nieuwe culturele evenementen van de grond te tillen,
4) onze positie op de zakelijke markt te versterken en ten slotte
5) een nog levendigere en belangwekkende plek in te nemen in de Tilburgse binnenstad.
Het zijn vijf strategische accenten die voldoende uitdagingen bieden voor ons allemaal, die ons helpen onze organisatie en betekenis in de juiste richting door te ontwikkelen.

Vandaar dat we die toekomstvisie hebben geschreven. We hebben onze gedachten geordend, de doelstellingen opnieuw geijkt en nieuwe accenten gelegd. Dat hebben we met elkaar gedaan, binnen de organisatie. En we zijn bereid om onze activiteiten en organisatie aan die hernieuwde ambities aan te passen. We hebben de partners betrokken die met ons dit plan moeten gaan waarmaken. We hebben ons ervan verzekerd dat ze achter ons staan, dat we op cruciale punten samen optrekken omdat dit ons beiden verder brengt in het waarmaken van onze ambities. Zodat we in deze stad samen kunnen blijven bouwen aan de realisatie van onze dromen.

En met die visie in de hand zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe collega voor de programmering, ter vervanging van Simone Mager die inmiddels toch al weer bijna twee jaar is vertrokken. Dat was een hele zoektocht waarbij ik allerlei mensen heb gesproken, maar toch niet de klik en het vertrouwen voelde om die belangrijke taak aan over te laten. Totdat Paul Cornelissen zich meldde.

Bijzonder toch dat je het hele land doorzoekt terwijl je de ideale kandidaat al lang blijkt te kennen. Het duurde alleen even tot het moment daar was. Paul heeft uitgebreide ervaring als directeur en programmeur van Cultureel Centrum Jan van Besouw en daarvoor Theater Dakota in Den Haag. Hier gaat hij met de afdeling programmering en evenementen invulling geven aan onze strategische uitdagingen. U zult nog veel van hem horen, we trekken de stad in om in gesprek te gaan met het publiek. En we zullen nieuwe jonge mensen aan ons binden om bruggen te slaan naar groepen die voorheen nog te weinig bij ons over de vloer kwamen. Ik ben blij met hem en zie met verlangen naar uit naar de toekomst.

Oh ja, die toekomstvisie leest u hier.

dinsdag 13 december 2016

Marietje

Eerlijk gezegd had ik nog nooit van het meisje gehoord, tot we verhuisden naar Tilburg. In de zevende groep kreeg mijn dochter een training weerbaarheid die de naam draagt van het vermoorde kind. Alleen wist ik dat van die moord toen nog niet. Ik was wel onder de indruk van de judogrepen die ze plots bleek te kunnen. En van het indrukwekkend eindresultaat. Met een genadeloze karateklap bleek mijn jongste plots een houten plankje doormidden te kunnen slaan. Ze glunderde van trots. En ik ook.

Die eerste zomer ging ik wandelen met een vriend die deze industriestad aardig kent. Er waren wel wat plekken die ik als nieuwe inwoner moest kennen vond ie. Dus slenterden we via 013 door de Spoorzone naar het Westen, onder het spoor door. Toen we richting de Bredase Weg liepen wees hij me op een plek waar ooit de Heilig Hartkerk zou hebben gestaan. Hij vertelde me dat akelige verhaal van een meisje dat daar in de zomer van het jaar 1900 zou zijn verkracht, vermoord en wezenloos op zolder achtergelaten. Bij de begraafplaats van ’t Heike wees hij me haar graf, vlakbij dat van pastoor George van Zinnicq Bergmann.

Ik raakte geboeid door deze bizarre vertelling en leende in de bieb het boek van  Ed Schilders. In no time had ik het uit. Het verhaal biedt je een kijkje in een andere tijd, een tijd waarin de industrie volop in opkomst en de katholieke kerk almachtig was. Het is fascinerend om te lezen hoe iedereen destijds zich met deze zaak bezig hield, wat de rol was van de juristen, advocaten en kranten. Hoe iedereen betrokken was bij de zoektocht naar de schuldige. Bijzonder ook die ophef, geruchten en hypes van destijds eigenlijk lijken op de samenleving van nu.

Weer een jaar later meldde zich bij mij een man met een plan. Hij wilde een muziektheaterproductie maken rond Marietje Kessels. Niet echt een fris verhaal voor een vrolijk avondje uit dacht ik in eerste instantie. Tot hij me vertelde over zijn aanpak, over zijn ambities om een originele en typisch Tilburgse productie te maken. Muziektheater uiteraard. Matthieu Kessels, de vader van het betreurde kind, was immers een belangrijk fabrikant van muziekinstrumenten. Maar ook componist, dirigent en een van de grondleggers van de Tilburgse Muziekschool.

Ik was om, we reserveerden de schouwburgzaal in het voorjaar van 2017. Dat was toen. Ondertussen is het bijna zover. Er is muziek, er is een libretto (de tekst dus) en er wordt druk gerepeteerd. En op Facebook zijn de hoofdrolspelers van deze historie weer tot leven gewekt. Als je ze volgt krijg je enige indruk van de ophef van destijds, van de ingrediënten van een sterk verhaal dat meer dan een eeuw geleden de stad in spanning hield.

Bij Theaters Tilburg doen we ons uiterste best om hèt podium van de stad te zijn. Om ook ruimte te bieden aan Tilburgse makers en podiumkunsten te brengen die ertoe doen. Moordhoek, het muziektheaterproject waar deze column uiteindelijk over gaat, is dan ook als een cadeautje. Voor mij, als theaterdirecteur, maar ook voor de stad. Ga dat zien. Ik ben nu al trots op de man op de bok. De componist, dirigent en toegewijd Tilburger die zijn dromen niet alleen najaagt, maar ze vooral ook waarmaakt.

Al weet ook ik, ondanks alle geruchten, nog steeds niet wie de daad nu echt op zijn geweten heeft. Waarom bracht het muziekkorps van Kessels de pastoor destijds immers de laatste eer in zijn begrafenisstoet?

Zie voor Moordhoek onze site en lees hier meer over de makers.

dinsdag 8 november 2016

Beste mijnheer de gedeputeerde



Vorige week zijn de adviezen van de Commissie Kunsten van de Provincie Noord-Brabant bekend geworden. Het is goed nieuws dat de provincie extra geld uittrekt voor kunst en cultuur en het is helemaal fraai dat we er dankzij de afspraak over matching ook nog eens in slagen om meer rijksgeld hiernaartoe te laten vloeien. Dat sluit aan op de ambitie om samen te werken aan de versterking van de culturele regio BrabantStad. Dit zal doorslaggevend zijn in de aanloop naar een nieuwe beleidsperiode waarin de culturele ambities van stedelijke regio’s leidend zijn bij de financiering van kunst en cultuur. Dus juichen we het net als u toe dat de wethouders van de vijf Brabantse steden in de aanloop daarnaartoe de handen ineenslaan en samen willen bouwen aan onze culturele toekomst.

Tilburg vervult in BrabantStad een cruciale rol, ook op cultureel gebied. Wij zijn een stad waar talenten worden ontdekt en opgeleid, een stad waar jonge makers een eerste stap kunnen zetten in hun professionele ontwikkeling, een stad die beschikt over actieve musea, podia en festivals om dat prille talent in een nationale en internationale context te plaatsen. Zoals met elke subsidieronde zijn er winnaars en verliezers. En al pakt dat dit keer op provinciaal niveau best aardig uit, het is opmerkelijk dat juist in Tilburg nu rake klappen vallen.
 
Wij zijn solidair met onze collega’s die in hun voortbestaan worden bedreigd en willen hen helpen hun missie te voltooien. Maar ons collectieve belang gaat verder dan dat. Het gaat er vooral om dat die keuzes ingrijpende gevolgen kunnen hebben voor de ontwikkeling van kunst en cultuur in BrabantStad op middellange termijn.

De ongewenste gevolgen zitten besloten in de gekozen systematiek van beoordelen en toekennen. Uw eigen commissie wees u al op de nadelen hiervan. Dus vragen we u om die individuele adviezen te heroverwegen, om vast te stellen welke besluiten op bovenstedelijk niveau tot onomkeerbare schade kunnen leiden. Natuurlijk willen we u daar als lokale professionals bij helpen. Al begrijpt u zelf ook dat de mogelijke opheffing van dansgezelschappen niet bijdraagt aan het profiel als dansstad, dat beeldend kunstenaars niet floreren zonder professionele presentatiepartners en dat het minimaliseren van beeldbepalende, grensverleggende festivals onze stad en daarmee de hele regio op achterstand zet.

Wij vragen u om vervolgens met ons en onze collega’s in gesprek te gaan en na te gaan hoe kan worden voorkomen dat die schade optreedt. Want hoe wijzelf en onze gemeente ook ons best doen, samen met Gedeputeerde Staten heeft u daarin een bepalende stem. Wij waarderen uw onaflatende inzet voor kunst en cultuur in Brabant en vragen u dit keer nog een tandje extra bij te zetten. Niet zozeer voor ons, maar bovenal voor de inwoners van de provincie waar we zo trots op zijn.

Met hartelijke groet,

Boyke Brand, Factorium Podiumkunsten
Eric Japenga, Het Zuidelijk Toneel
Errol van de Werdt, Stichting Mommerskwartier
Frans Ellenbroek, Natuurmuseum Brabant
Frens Frijns, Poppodium 013
Hendrik Driessen, Museum De Pont
Karen Neervoort, Fontys Hogeschool voor de Kunsten
Maurice Dujardin, Theater De NWE Vorst
Paul Guldemond, Jazzpodium Paradox
Peter Kok, Bibliotheek Midden-Brabant
Rob van Steen, Theaters Tilburg
Wim van Stam, DansBrabant